Het leven is mooi!
Heb je net even lekker gegeten, gescheten en de ballen uit de boom gegooid, dan is het tijd voor een tukkie!
foto’s van boevenstreken
Dit zijn wij, verstopt in de stoel, waarvan we de voering hebben opengescheurd.
Dit ben ik, de Mount Everest aan het bedwingen
Dit is mijn grote broer Basil, kijk eens hoe dik xede is!
En dit ben ik, dingen aan het doen die niet mogen! (en basil kan er lekker niet bij, want die is te dik! 
)
Verboden vruchten
Beau heeft ontdekt hoe hij op het aanrecht kan springen
Hij zit nu dan ook vrijwel de hele dag in de wasbak…
En Hier een filmpje!
We zijn er nog!!
Al een tijdje niets laten horen, maar het is ook knap lastig als je elke keer weer wordt geterroriseerd wanneer je wil computeren.
Maar goed, alles gaat uitstekend! Beau kreeg zelfs een compliment over de grootte van zijn ballen van de Dierenarts, hij heeft het even aan Basil laten weten! Ook heeft hij laten weten dat hij er niet van gediend is alleen in de vervoersbak te zitten of met de bus naar de DA te moeten. Waar normaal een piepje ons al doet opschrikken (He, hij zegt wat?!?) kwam er nu een heel weeklagen uit, wat door een aantal buspassagiers niet werd geapprecieerd… Maar ik ben trots op ‘m hoor! Hij heeft eens goed laten zien en horen dat hij niet de baby meer is! Basil laat het allemaal wat gelaten over zich heen komen en neemt op subtiele wijze wraak voor het gedwongen ritje in de bak; hij laat er eentje vliegen in het gezicht van de DA….
Het gaat uitstekend met de heren, ze maken weer een enorme groeispurt door, waarbij Beau vergeet dat hij niet alleen in de lengte moet groeien, maar ook in de breedte. Dus hij is ietwat slungelig op het moment…
Wat foto’s om te laten zien hoe goed het gaat!
Lekker samen slapen…..
Wat?!? We doen toch niets….. (5 seconden daarvoor waren ze elkaar aan het afmaken)
De reacties die ik krijg op het maken van foto’s…
Close-up, prachtige ogen he!
Iets minder mooie close-up. Beau is te beweeglijk om een goede foto te kunnen maken…
Een echte postpoes
en zo hoort het! Beau steunt zijn baasje door dik en dun en laat even zien hoe goed een oranje uniform wel niet gaat kleuren!
Een fotoreportage
Hoe ik de dag door kom met mijn monsters is toch het beste uit te leggen aan de hand van foto’s, dus bij deze.
‘s ochtends is het nog steeds zaak snel de kast weer dicht te doen, als ik mn kleding heb uitgezocht…
Als ik dan vervolgens aan mijn scriptie wil beginnen vind ik dit op mijn bureau:
Halverwege de dag, als ik geen zin meer heb om verder te tikken, liggen de heren heerlijk te slapen, om jaloers van te worden.
En als het dan tijd is om boodschappen te gaan doen, vind je dit in je tas!